Każdy wie, że zdrowie jest najistotniejsze

Zdrowie ma się tylko jedno, więc uważaj na siebie, słyszał to chyba każdy z nas, czy to ust matki czy babci. Przyznajmy, że kiedy to usłyszeliśmy w zwyczaju najczęściej machnęliśmy ręką, by później pobiec dwór i znowu niebezpiecznie się bawić. Byliśmy mali i nie znaliśmy konsekwencji. Mieliśmy do tego prawo, dzieciństwo ma się tylko jedno i należy wykorzystać je właściwie. Obecnie, gdy mamy już o wiele więcej lat stale słyszymy te słowa i co więcej, zgadzamy się z tym. Tym bardziej, jeśli mamy swoje dzieci powtarzamy im to mimowolnie.

lekarstwa i witaminy
Autor: Steven Depolo
Źródło: http://www.flickr.com
Tak to już jest, im jesteśmy starsi, tym bardziej zdecydowanie powinniśmy liczyć się z jedynie i na zawsze danym zdrowiem. Nie można sobie z nim igrać, bo możemy poparzyć się jak w trakcie zabawy z ogniem. Nie można wystawiać go na próbę, gdyż będziemy jeszcze długo o tym pamiętać. Nie możemy przede wszystkim przedkładać go na inne sprawy, bo zdrowie ma się tylko jedno, w razie problemów możemy nie dostać drugiej szansy.

Wraz ze stawaniem się coraz starszym coraz mocniej się o tym przekonujemy, coraz bardziej utrudniają nam życie różnego rodzaju dolegliwości. To, co kiedyś nie stanowiło problemu nagle, jakby uderza w nas z wielką siłą, a my sami jesteśmy w szoku dlaczego właśnie tak się dziwnie czujemy. W coraz większej ilości przypadków bierzemy tabletki od bólu głowy i bóle pleców, w coraz większej liczbie przypadków utrudniają nam życie stawy, tak więc sięgamy po solidne środki (Lioton 1000 czy Flexus), z byle małostką pędzimy do fachowca, gdyż odczuwamy, że nie jest to zabawa.

listki z tabletkami
Autor: Global Panorama
Źródło: http://www.flickr.com

Jakby tego było mało naokoło słyszy się o dziwnych chorobach i wirusach, jakie mogą nas w każdej chwili zaatakować. Nie wiemy czy nasz organizm sobie z tym da radę, bo nie jesteśmy właściwie już najlepszego zdrowia. Radzimy się przyjaciół i zastanawiamy się czy tylko z nami jest tak niedobrze, lecz uspokajamy się, bo słyszymy od nich to, co chcemy usłyszeć: to normalne, ja też tak mam. Z drugiej strony wiele osób nie potrafi się przyznać do gorszego funkcjonowania, do jakichś dolegliwości. To jest smutne, wiadomo, gdyż nagle człowiek musi uznać wyższość dolegliwości, z jakimi wcześniej świetnie sobie dawał radę.

Czujemy wtedy, iż przegrywamy, ale walczymy dalej. Zwyciężamy. I tak dalej. Nie poddajemy się, poddajemy się, zwyciężamy, przegrywamy, ta walka definiuje nasz człowieczy los, w końcu jesteśmy tylko ludźmi i musimy się liczyć z typowo ludzkimi ograniczeniami.